Ons laatste teken van leven was in Portland. Intussen zijn we al tot in Brisbane geraakt, en zitten we op de hotelkamer van Rik onze strijk te doen.
Een kleine maand geleden zaten we dus in Portland, waar we tijdens het aanlopen de storm van ons leven hadden meegemaakt. Een nacht die permanent verlicht werd door bliksemschichten en een windhoos van 65 knopen die de boot even 180 graden draaide (gelukkig roterend rond de mast en niet rond de giek) maakten deze haven memorabel. Gelukkig, want voor de rest is Portland vriendelijk maar saai. Er was wel een top-discotheek, waar we de twee Russische vissers Vladimir en z’n maat tegenkwamen.
Aura in het grijze Portland, met op de achtergrond de Aluminium-industrie
We ontmoetten ook de sympathieke Daniel, solo-schipper van de Waterbird. Dit was de boot die we zagen vertrekken toen wij aankwamen in Kerguelen. Hij vertrok vanuit Kerguelen rechtstreeks naar Tasmanie. Helaas kwam hij op 900 mijl van Tasmanie in een zware storm terecht en verloor hij zijn mast. Hij heeft er daarna nog 28 dagen over gedaan om onder noodtuig naar de kust te geraken!
Waterbird
Toen we uit Portland vertrokken waren we dus voorbereid op het ergste. Vooral de legendarische Bass Strait, tussen Tasmanië en Australië, staat bekend voor zware toestanden. Helaas/gelukkig werd het een saaie reis, met meer windstiltes dan windvlagen. We konden weer genieten van een invallende spinaker en het gezelschap van onze vrienden, de dolfijnen.
Dolphin mania
Zo dobberden we rustig door de Bass Strait, naar Sydney.
Goed weer in de Bass Strait
Toen begon het weer lekker uit het zuiden te blazen, gelukkig moesten wij naar het noorden. Met een stevige 8 Bft kwamen we dan eindelijk aan bij Sydney!
Opera House en Sydney Harbour Bridge
In Sydney pikten we Rik op, die ons in leven hield gedurende de rest van onze reis tot Brisbane. Het is zeker de moeite om eens te passeren in Sydney, maar we gaan onszelf de moeite besparen om er een reisgids over neer te pennen.
Sydney-Hobart race club, en wij lagen erbij
Onderweg naar Brisbane hebben we slechts één tussenstop gemaakt, een natuurpark waar honderden mooring bouys lagen.
Bedankt voor de muts, Riet!
Nonkel Rik in the house
Onderweg nog een drietal kleine tonijntjes gevangen…
Nonkel Rik aan de lijn
Kleine tonijn
Zo zijn we dan in Brisbane beland, een grote mooie stad aan een rivier. Omringd door wereldreizigersboten die de Pacific overgezeild zijn, gaan wij hier de laatste voorbereidingen treffen om de Pacific in te gaan. Nonkel Rik en Klaas verlaten de Aura hier, voor het trouwfeest van Cecile, en Yann en Adriaan zullen van hieruit naar Tahiti zeilen…
Aankomst in Brisbane
