Aurand the world

We zijn hier nog maar een weekje, maar de zee roept ons verder. Morgen vertrekken we al uit Nieuw-Caledonia, naar Tahiti. Zoals je kan zien is er water genoeg daar om in rond te dobberen…

De Stille Oceaan

We gaan nog tot maandag ankeren aan kleine eilandjes voor de kust van Nieuw-Caledonie, en dan hebben we minstens 2600 zeemijl af te leggen, tegen de passaatwinden in. We hopen dus binnen een kleine maand weer vaste grond onder de voeten te hebben. Caleb zal er jammer genoeg niet bij zijn, enkel Yann en Adriaan dus op deze oversteek.

Foto’s van ons korte verblijf in “New-Ca” kan je hier vinden (meer foto’s als we aankomen in Tahiti), en zoals altijd zullen we dagelijks onze positie rapporteren (behoudens dat de radio stuk gaat).

Bye bye!

Op maandag 5 juli hadden we een afspraak met de Australische douane om het land te verlaten, richting Nieuw-Zeeland. De weerberichten zagen er echter verschrikkelijk uit… Gelukkig was er het Noorderlijke, warmere, aangenamere alternatief: Nieuw-Caledonië.

Geen weer om naar Nieuw Zeeland te zeilen

Zo gezegd, zo gedaan, we vertrokken naar Nieuw-Caledonië met een extra bemanningslid aan boord: Caleb, uit Canada.

De beslissing om Nieuw-Zeeland te vermijden bleek de juiste beslissing: de eerste dagen hadden we een aangenaam windje waarbij we konden spinackeren. Pas na vier dagen werden we uiteindelijk door het slechte weer ingehaald. Een dreigend front tekende zich af tegen de zonnige hemel.

En zo kregen we de laatste 48 uur van onze trip toch nog te maken met een stevige wind (in het begin wind tot 40 knopen, daarna “verzachtte” het enigzins tot een constante 25-30 knopen).

Tegen twaalf uur ‘s nachts waren we op 40 mijl van Nieuw-Caledonië genaderd. Omdat we de aanloop naar het rif niet ‘s nachts wilden maken, hebben we nog enkele uren bijgedraaid, met de fok bak. Bij zonsopkomst konden we dan veilig de passage tussen het rif nemen, om enkele uren later veilig in de haven van Noumea te liggen!

Met een brok in de keel moesten we Klaas zien vertrekken op een korte trip naar Belgie,  voor de trouw van Tom en Cecile. Gelukkig zullen we hem in Tahiti terugzien, over twee maanden!

Ondertussen ligt de Aura niet stil, we vertrekken maandagochtend richting Nieuw Zeeland, met aan boord een driekoppige topbemanning: Yann, Caleb en Adriaan. Het ziet ernaar uit dat het een pittige tocht gaat worden, met wind op kop… Dus over 1200 zeemijl liggen we in Opua (home of the floating loo), klaar voor de laatste sprong naar Tahiti…!

Nieuw Zeeland