Na een week rond te lopen met een vuile baard en een onfrisse geur kwam Natascha toe, en dus moesten we er weer geciviliseerd bijlopen. Na een douche vertrokken we naar Moorea, het eiland vlak tegenover Tahiti, dat we al een week lang uitnodigend aan de horizon zagen pronken.
Zicht op Moorea, vanop onze ankerplaats in Tahiti
Het werd weeral een nachtelijke aanloop.
Afscheid Tahiti
We ankerden in Cook’s bay, de baai die 300 jaar geleden door Kapitein Cook werd geprefereerd om z’n schip te ankeren. Het is een indrukwekkende plek tussen hoge rotsen.
Cook's Bay
En ook vanop het land ziet het er overweldigend uit!
Zicht op Moorea vanaf de "Belvedere", met rechts Cook's Bay, en links Baai Opunohu.
En toen was het tijd voor de grote vuurdoop voor Natascha: 180 zeemijl aan de wind (20 knopen) en tegen de regen, naar Tikehau, het dichtstbijzijnde atol van de Tuamotu’s. Onderweg vingen we nog even een tonijn…
Atum bom
Deze tonijn (of toch een groot deel ervan) konden we bij aankomst op Tikehau aan de lokale bewoners schenken.
Aankomst op Tikehau. De atollen van de Tuamotu's s zijn zo laag dat je ze pas op 5 mijl afstand ziet, als een streepje bomen aan de horizon.
Als wederdienst kregen we een priveconcertje van Verehau en Piter, terwijl we een barbecue in hun achtertuin (het strand) organiseerden.
Prive-concert op het strand van Tikehau, aan de barbecue
De volgende dagen brachten we door met snorkelen in de blue lagoon van Tikehau, en het exploreren van enkele motu’s. Dit zijn kleine, vaak onbewoonde, eilandjes op het rif.
Natascha maakt zich klaar om een onbewoond eiland te bezoeken
We liepen er werkelijk van de ene postkaart in de andere.
Zonsondergang op Tikehau
Toen de palmbomen en kokosnoten er langs onze oren uitkwamen, wisten we dat het tijd was om weer het ruime sop te kiezen. Volgende destinatie waren Raiatea en Tahaa, twee eilanden die een lagune delen.
Onderweg probeerden we nog wat nieuwe vistechnieken uit.
Vanuit Tahaa vertrokken we dan naar Bora Bora, de “parel van de Pacific” (dixit Capt. Cook).
Bora Bora
Onderweg naar Bora Bora haalde Natascha nog eventjes een Mahi Mahi uit de zee.
Mahi Mahi
In Bora Bora kwam dan uiteindelijk Peter toe, en was de tijd gekomen om een hartverscheurend afscheid te nemen van Natascha en Yann. We hadden samen een lange weg afgelegd!
De afgelegde weg (inmiddels zitten we alweer in Raiatea)
Nu gaan Peter en ik stapje per stapje terugkeren naar Tahiti (weeral tegen de wind). We zitten inmiddels alweer in Raiatea. Zoals altijd kan je meer foto’s vinden op http://picasaweb.google.com/adriaan.vannuffel en we zullen binnenkort weer wat van ons laten horen. Bye bye!
Nana!
