Vandaag 16/01/11, hebben we de doorvaart toelating gekregen van de ACP (Panama canal authority). Dit betekent dat we morgen om 17.30 door het kanaal kunnen (22.30UTC of 23.30 in Belgie). We hopen dat deze keer de propultie het uithoudt…
Ankeren op Las Brisas.
Even terug naar 2010, December.
We kwamen aan in Panama , en we zaten hier zonder motor. Na bespreking met Tom, de eigenaar van de Aura, kregen we de toelating om een nieuwe motor in de Aura te steken. Onze agent kon het zo regelen dat de motor er op een maand in zou steken. Goed en wel dachten we, een nieuwe motor is zeker de beste oplossing. Na enkele dagen was de agent niet meer bereikbaar, en na een week hadden we door dat de man met veel praatjes niets ging doen. Dus waren we een kleine 10 dagen kwijt met dit gezever. Ons Justine kwam ook terug aan boord, zij was afgestapt in Peru om over land door te reizen tot hier. Het was leuk om haar terug te zien.
De 2e dag in Panama, nog geen zorgen.
Adriaans vader en zus (Pieter en Eline) gingen ook aankomen in Panama om met ons door het kanaal te gaan. Dus moesten we snel een andere oplossing vinden. En `desperate times call for desperate measures` en kreeg Klaas het plan om 2 buitenboordmotors achteraan de boot te installeren. Dit betekende dat we een metalen structuur achter op de boot moesten installeren en daarop de motors plaatsen. In theorie ging dit lukken en konden we met Pieter, Eline en Justine door het kanaal. Na 10 dagen zwaar werk staken de motors achterop de Aura. Pieter en Eline genoten ondertussen van Panama City en omstreken. We moeten 5 knopen lopen om door het kanaal te gaan, we liepen 6.2 knopen op de test. Dus de ACP bellen om door het kanaal te gaan! Enzo vertrokken we…
Hierop hebben we de motors geplaats.
Om 0800 lagen we voor de aanloop van het kanaal en kwam de Pilot aan boord. 5 minuutjes later viel een van motors uit. Snel wat `fast and handy motor engineering` en we liepen weer 5 knopen. Maar toen begon de andere motor te roken, die was te warm gelopen en onherstelbaar binnen 5 minuutjes. Dus hebben we net zoals op de voetbal, een onverwachte wissel gemaakt, en de buitenboordmotor van de bijboot verwisselt met de opgesmoorde oude. We liepen geen 5 knopen meer. De andere pakte nogmaals water en de startmotor voor deze motor was ook stuk. DUS… met pijn in het hart en de deuren van de sluis zo dicht bij was het tijd om terug te keren naar de ankerplaats…
Kerstmis op de Aura.
Deze grote jongen zijn motor werk wel...
Eline en Pieter moesten spijtig genoeg zonder kanaal passage terug richting België. En wij moesten weer een andere optie zoeken. Optie 3: de herstelling van de oude binnenboordmotor. Om precies te zijn de schijf om de koelwaterpomp en alternator aan te drijven en de transmissie die te warm liep. We vonden een goede technieker, met een goed team. Mr Guzman, met de sterke Jason en de enige vrouwlijke mechanieker in Panama: Illiana. Hoewel ze elke dag 2 uur te laat aankwamen hadden ze geen probleem met ‘s avonds gewoon door te werken. De details ga ik jullie besparen, maar het was een zware klus. Kurt en Wouter kwamen toe rond nieuwjaar na veel vertraging met de vliegers. We gingen met hun door het kanaal eens de transmissie gerepareerd was. Zij genoten ook van de boot en van Panama en ook het uitgaansleven hier in Panama. De herstelling was klaar, maar in een test liep de transmissie terug warm, en moesten een week langer blijven werken. Onze vrienden moesten met de vlieger richting de Virgin Islands.
Jah Pieter en Eline, Hier moesten we normaalgezien door.
En nieuwjaar kan beginnen!
Daar gaat de transmisie uit de boot voor de 3e keer.
Wouter, de reus van Panama
Uitstapje naar Taboga op Nieuwjaar.
De motor zonder transmissie.
Mechanical dream team: Gusman, Illian and Jason
Eergisteren is er een official aan boord gekomen om de motor te controleren, en alles was ok! Dus kunnen we gaan.
Hier in Panama is het best gezellig, we liggen al lang ten anker op de `Las Brisas` bij Amador. Er liggen veel boten, veel Amerikanen, paar Duitsers, Fransmannen, en zoals altijd: de Nederlanders. Elke ochtend is er het `sailers net` op de VHF kanaal 74. Er word vooral oninteressante dingen verteld, maar best leuk om mee wakker te worden. Mensen vragen informatie over waar ze boter in blik kunnen vinden, waar ze de was kunnen doen, zoeken een dokter omdat ze diaree hebben, verkopen `tresures of the bilge`. Wij verkochten 200 liter naft. Iedereen helpt elkaar als ze kunnen.
Panama flag
Het kan hier ook hard blazen, wat een rit naar de Aura met de dingy redelijk vochtig maakt. Ik denk dat iedereen die verbleef op de boot dit ondervonden heeft.
We hebben ook een nieuw bemannigslid erbij, nog een Nicolas een gretige Duitse jongen die nog nooit gezeild heeft. Hij gaat mee naar Puerto Rico, als we morgen dus door het kanaal geraken.
Wij gaan ons klaarmaken om te vertrekken, meer nieuws na het kanaal.
