En zo geschiede het , de Aura vertrok voor de laatste oceaan etappe.
Byby Hotra voor de tweede keer.
Het plan was om vanuit Horta naar La Coruna (Spanje) te zeilen. Maar de wind ging niet akkoord met mijn plannen, en besloten we om naar Brest te gaan. Het was een extra 400 mijl op de originele 900 mijl. Jammer genoeg was Adriaan niet aan boord, maar kon ik rekenen op Marc, een Bretoense top kiteboarder.
of to brest
Op 21 April verlieten we , samen met veel andere boten, de haven van Horta. Iedereen wachten op goed weer om te vertrekken. De reparatie aan de boeg moest zich bewijzen op deze trip. Enkele uren hebben we achter een Noorse driemaster gezeild, om hem dan in te halen, een mooi zicht in zwaar weer.
Pirates ahoy.
Na 24 uur waren we alleen op de oceaan en viel ook de wind weg. Ik regelde de zeilen toen plots uit de diepte een orka naar de boot kwam kijken. Eindelijk! Na 2 jaar zien we dan toch een orka. Jammer dat ik geen foto`s heb kunnen nemen van deze mastodont. hij was wat cameraschuw. Geen free Willy dus.
De wind pikte weer op uit het Noordoosten en het was de volgende 8 dagen gezellig tegen de wind.
Het zonneke.
Bij het laden van de Batterijen met de motor besloot cilinderkop 2 het loodje er bij neer te leggen. Gelukkig hebben we 1 reservestuk mee voor de motor, namelijk een cilinderkop. Dus 15 minuutjes werk, en we konden weer verder met de oude perkins. Twee dagen later begon de Alternator te flippen, dit pakte wel wat meer tijd in om deze jongen op zee te demonteren, solderen en te kuisen.
Yes , bilge yoga !
De wind nam af tot een knoop of 8 en het was tijd om de Gennaker te hijsen. Die, na (te) lange dienst, besloot om cilinderkop 2 te volgen in de dood en vanuit de voet begon te scheuren tot aan de top. jammer jammer jammer….
Het laatste beeld van Genny
De dagen daarop was het op het gemakske, wachtjes doen, brood bakken , appelcakeskes, vissen, vernissen, kuisen, schaken, en filosoferen in het Frans…het klassieke bootleven dus.
De wind liet het helemaal af 400mijl voor de aankomst, en de zee was een spiegel. tijd om te wakeboarden achter de boot dus. Mark met zijn “wicked“ kitestyle slaagde er in om 5 minuten achter de boot te planeren. maar vond de snelheid van de Aura op motor niet echt geschikt om er uren van te genieten. Het water was ook veel te koud , een graad of 12. Maar wel een leuke ervaring!
Ride the snake, to the lake...
Drie dagen voor aankomst veranderend de boot in een vogel volière, een totaal van zes uitgeputte vogels vonden onze boot een geschikte plaats om uit te rusten. zodra ze doorhadden dat binnen de boot het warmer was, was het een gevecht om ze buiten te houden. Jammer en raar vond ik op de 2de ochtend vijf dode vogels op het dek, onder het staysail.
STAY OUT !!!!!!!
Een episch moment voor de Aura was op vier mei , toen zeilde de Aura rond de wereld. Hoewel we technisch al rond waren ter hoogte van de dominicaanse republiek , was het deze keer symbolisch. We kruisten onze eigen route van 2 jaar gelden toen we van Cherbourg naar La Coruna gingen. De groene lijn die de Aura achter zich laat was nog steeds zichtbaar zoals je kan zien.
No cross track ... error ?
Er was weer wat wind en Brest was naabij, en zoals gewoonlijk in de Aura stijl : een nachtijke aankomst. Pintje en slapen.
Dat is zowat het verhaal van het laaste grote stuk. Zondag mag ik nog twee matrozen verwelkomen en kunnen we maandag vertrekken richting Breskens.
